- Contact
Muziek
PrintStuur door
Laureaat
Eveneens genomineerd
Bert Joris
Hij gaf de Vlaamse/Belgische jazzscene een gezicht in het buitenland en zijn naam wordt in één adem genoemd met vaderlandse monumenten als Toots Thielemans en Philip Catherine. Jazztrompettist Bert Joris (Wilrijk, 1957) verwierf niet alleen een ijzersterke reputatie als improvisator, maar ook als componist, arrangeur en lesgever. Zijn composities worden door orkesten over de hele wereld gespeeld. Bert Joris is een stijl en een merk geworden. Hij wordt in één adem genoemd met andere hedendaagse toptrompettisten als Wynton Marsalis, Nicolas Payton, Roy Hargrove, Randy Brecker en Ack Van Rooyen.
Bert Joris koos op zijn dertiende voor de trompet en volgde een klassieke opleiding. Die studies brak hij op zijn zeventiende af om zich helemaal op jazzmuziek toe te leggen. Hij drukte zijn stempel op het toenmalige BRT-Jazzorkest als trompettist, componist, arrangeur en gastdirigent. Hij doceerde aan de Swiss Jazz School en het Conservatorium in Hilversum en startte een jazzcursus in het Lemmensinsitituut. Die zou uiteindelijk tot een aparte jazzafdeling uitgroeien. Met zijn zeer persoonlijke visie en stijl werd hij een belangrijke inspiratiebron voor jong talent. Ook zijn artistieke bijdrage aan tal van cd-opnames is niet te onderschatten. Zo werkte hij als trompettist, arrangeur, componist of producer mee aan opnames van Nathalie Loriers, Philip Aerts, het Brussels Jazz Orchestra en Michel Herr.
Bert Joris heeft zijn grote reputatie mee te danken aan zijn openheid naar andere kunstuitingen. Zijn filmmuziek en groot symfonisch werk zijn van een zeer hoog niveau. Toch blijft hij in al die genres steeds zichzelf, herkenbaar en persoonlijk. Altijd gekruid met een ‘blue note’.
foto (c) Academie Beeldende Kunsten Anderlecht - Piet Vandesompele
Luc Brewaeys
De jury had eveneens Luc Brewaeys voorgedragen die in binnen- en buitenland als een ontegensprekelijk compositorisch talent erkend wordt. Luc Brewaeys is vereerd dat hij in aanmerking komt voor de Cultuurprijs Muziek, doch heeft beslist om zijn nominatie niet te aanvaarden.
Marcel Ponseele
‘Een fenomeen’. ‘Fluwelen klank’. ‘De beste barokhoboïst ter wereld’. ‘Als je hem Bach hoort spelen, weet je dat volmaaktheid bestaat’. De loftuitingen zijn niet van de lucht als het over Marcel Ponseele (Kortrijk, 1957) gaat. Deze selfmade man bewijst dat gedrevenheid en geloof in eigen kunnen meer waard zijn dan de meest ronkende titels en diploma’s.
Marcel Ponseele studeerde hobo en kamermuziek aan de conservatoria van Brugge, Gent en Brussel. Daarna legde hij zich met brio toe op de barokhobo. In 1981 werd hij laureaat van het internationale concours Musica Antiqua in Brugge. Sindsdien speelde hij mee in tal van gereputeerde barokorkesten, waaronder La Petite Bande, The Amsterdam Baroque Orchestra en La Chapelle Royale. Ponseele is artistiek leider van Il Gardellino. Dit ensemble, dat hij in 1988 samen met Jan De Winne en Shalev Ad-El oprichtte, is samengesteld uit topmusici van over de wereld. Hij ligt samen met dirigent Philippe Herreweghe aan de basis van L'Orchestre des Champs-Elysées en leidt zelf de Harmonie des Champs-Elysées.
Marcel Ponseele wordt door talloze dirigenten als solist gevraagd voor concerten en cd-opnames. Hij heeft zowat alles uitgevoerd en opgenomen wat Bach, Vivaldi, Mozart en anderen ooit voor hobo hebben geschreven. Hij legt zich ook toe op kamermuziek. Samen met zijn broer Francis bouwt Ponseele zelf heel nauwgezet oude instrumenten na. Hun barokhobo’s gelden over de hele wereld als referentie. Marcel Ponseele was als docent hobo verbonden aan het CNSM de Paris, maar legt zich vandaag liever toe op zijn ensemble. Wel geeft hij overal ter wereld meesterklassen.
foto (c) Academie Beeldende Kunsten Anderlecht - Sophie Lanckrie
